فرهنگ، عرصه ظهور انسان است. عرصهای که آدمی در آن ذاتیترین مختصات متعالی خود را به نمایش مینهد و نیروی بیبدیل وجود دیگرگون خویش را با قدرت تمام به رخ جهان میکشد. عرصه زیبایی ، حقیقت ، معنا ، هستی.
این مجال انسان اما ، امروز با تغییر زیربناهای اقتصادی و انسانی از مدار معمول چندین هزار ساله خویش خارج گشته و به جای بسط و گسترش تفاوتها و عمق بخشی به تاریخ هستی بشر ، تمام دستآورد ها را با سیلاب سهمگین همسانی به سود ((سرمایه داری هر دم گسترش یابنده)) میروبد و میکوبد و هم سطح میسازد.
ادامه مطلب
